ชีวิตในมือเรา  เพื่อนสนิทคนหนึ่งของดิฉันป่วยด้วยโรคร้าย
 อาการทางกายของเธอทรุดหนักลง ล่าสุดมีอาการมากจนคุณหมอจากโรงพยาบาลราคาแพงชื่อดังปฏิเสธการรักษาเธอจึงถูกส่งตัวไปให้ญาติที่มีอาชีพนางพยาบาลดูแลใกล้ชิดก่อนไป เธอเสียขวัญ โทรศัพท์มาบอกว่า อาจจะไม่ได้กลับมากรุงเทพอีกแล้ว เพราะพระจากวัดชื่อดังบอกว่า เธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกสัปดาห์เดียว
 ดิฉันไม่เชื่อ
 จริงอยู่ ดิฉันเชื่อเรื่องกรรม ศรัทธาพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า เชื่อในวัฏสงสาร การเกิดคือการรวมตัวของสสาร การเปลี่ยนคือการเคลื่อนที่ของสสาร และการตายคือการสลายตัวของสสารหากดิฉันไม่เชื่อว่า เราไม่สามารถกำหนดชีวิตด้วยตัวเองในเมื่อทุกโรคที่คุกคามร่างกายนั้น จิตใจของเราสามารถกำหนดความหนักเบาของตัวโรคได้ เพื่อนรุ่นพี่บางคนเล่าให้ฟังว่า เคยหมกมุ่นอยู่กับความตาย กลุ้มกังวลว่าตัวเองจะตายแบบไหน และจะต้องเตรียมตัวตายอย่างไร ในเมื่อวันนี้สุขภาพยังฟิตเปรี๊ยะด้วยเหตุผลแบบนี้ เขาจึงคิดว่า บางคนที่ป่วยด้วยโรคเรื้อรังนั้นโชคดี เพราะรู้ว่าตัวเองจะตายอย่างไร แถมยังกำหนดวันตายของตัวเองได้ด้วย (ถ้าอยากตายเร็วก็คิดลบเยอะๆ โกรธกร้าวบ่อยๆ กินเนื้อสัตว์ ของหวาน ของมันให้หนักเข้าไว้...ไม่นานวันที่รอคอยก็จะมาถึง)
 เพื่อนสนิทคนนี้ของดิฉันยังคงเข้มงวดกับการกินอาหารสุขภาพ พยายามออกกำลังกายให้มากเท่าที่จะเป็นไปได้ และทุกครั้งที่เราคุยกัน เธอยังเสียงใส ไม่กังวลอะไร ปล่อยให้ทุกอาการเป็นไปตามธรรมชาติ หนักก็รักษาไปตามหนัก เบาก็รักษาไปตามเบา ถ้าวันไหนอาการดีขึ้น ก็เบิกบานแช่มชื่นไป เธอกำลังกำหนดชีวิตของเธอเอง ฉะนั้นดวงชะตาจากสำนักไหนจึงไม่น่าเชื่อทั้งสิ้น
 นิตยสารชีวจิตเอง ปรารถนาให้เพื่อนผู้อ่านกำหนดชีวิตของตัวเอง ไม่ว่าจะมีอาการผิดปกติเล็กน้อย หรือถูกโรคร้ายคุกคามจนร่างกายทรุดโทรม ก็อย่าปล่อยให้อาการและโรคนั้นๆคุกคามใจเราได้ เหมือนคำพระที่ว่า จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว...ซึ่งใครจะคิดว่า กายป่วย ใจไม่ป่วย ก็ได้
 เมื่อเราตั้งเป้าหมายว่าจะกำหนดชีวิตด้วยตัวเองแล้ว การเรียนรู้ และทำความเข้าใจเรื่องสุขภาพร่างกายจึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง เพราะช่วยนำไปสู่การดูแลอย่างถูกต้อง
  สาเหตุทั้งหมดก็มาจาก ใจผู้เป็นดั่ง “นาย” มุ่งมั่นที่จะกำหนดทิศทางสุขภาพ ความเจ็บป่วย รวมไปถึงความตายของตนเองนั่นเอง ชีวิตอยู่ในมือเราค่ะ